یوسف ثانی
پروای کست نی و جهانی به تو مایل گه آه کشم از دل و گه تیر تو از جان پیش تو چه گویم که چه ها می کشم از دل وصف لب لعل تو چه گویم به رقیبان نیکو نبود معنی رنگین به جاهل هر روز چو حسنت ز دگر روز فزون است مه را نتوان کرد به روی تو مقابل دل بردی و جان می دهمت غم چه فرستی چون نیک غمینیم چه حاجت به محصل حافظ چو تو پا در حرم عشق نهادی در دامن او دست زن و از همه بگسل عده زیادی از مردم نه تنها جوان ها بلکه آنهایی که سالها در این دنیا زندگی کرده اند هنوز شاید این سوال در ذهنشان باشد که چرا خداوند ما را خلق کرده؟ هدف از خلقت ما چه بوده است؟ اگر تنها این دنیا باشد که به خیلی ها ظلم میشود، پس تکلیف مظلوم چیست؟ آیا خداوند (نستجیر بالله) بشر را خلق کرده تا اذیت شود؟ آیا این همه خلقت همه بیهوده بوده، این همه موجودات که تنها به خاطر انسان خلق شده اند همه اینها بیهوده؟ ولی اینجا نکته ای است: زیرا ملائک همین سخنان را به خداوند گفتند اما پروردگار به آنها فرمود: انی اعلم ما لا تعلمون( من می دانم آنچه را که شما نمی دانید) این جهان پر فساد، پر ظلم، این جهانی که سر تا پایش را جنگ و خون و فقر و هزاران مشکلات و بدبختی های دیگر که ظهر الفساد فی البر و البحر(فساد در خشکی و دریا ظاهر شده است) این دنیا، این کره خاکی، بوسیله شخصی پر قدرت، نماینده الهی بر روی زمین بوسیله منجی دادخواه و دادرس نجات خواهد یافت از تمام گرفتاری ها و بدبختی ها. روشن خواهد شد پس از تمام تاریکی ها و ظلمات. ولی هدف خلقت ما چیست؟ آیا همینکه بگوییم عزیز علی ان اری الخلق و لا تری و لا اسمع لک حسیسا و لا نجوی کافی است؟ آیا تنها دعا کردن برای ظهور، برای آمدن منجی بدون اینکه خودمان را آماده کنیم کافی است؟ مثل این است که مهمانی را دعوت کنیم و بنشینیم تا او بیاید بدون اینکه تدارکی در جهت این مهمانی و پذیرایی از او ببینیم، بنشینیم تا او بیاید در حالی که خانه بسیار کثیف است، غذایی آماده نیست؛ نه ما باید خودمان را بسازیم. یعنی روحمان را بسازیم. تزکیه نفس: تزکیه دل، تزکیه قلب،تزکیه گوش، تزکیه چشم. یک انسان باید خیفه خدا در روی زمین باشد، جانشین او باشد. تمام صفات کمالیه الهی را در خود بوجود آورد تا با نماینده اللهی بر روی زمین سنخیت داشته باشد: همانگونه که خداوند فرمود: انی جاعل فی الارض خلیفة (من می خواهم در زمین خلیفه قرار دهم) کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن وین سر شویده باز آید به سامان غم مخور گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن چتر گل در سرکشی ای مرغ خوشخوان غم مخور دور گردون گرد و روزی بر مراد ما نرفت دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور هان مشو نومید چون واقف نه ای از سرَغیب باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور در بیابان گر بشوق کعبه خواهی زد قدم سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب جمله می داند خدای حال گردان غم مخور حافظا در کنج خلوت و شبهای تار تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
چون نیک بدیدم بحقیقت به از آنی
در کتابها و مطالب ارزشمند و گرانبهای استاد عزیزم به نکات و دستوراتی برخورد می کنم که بسیار برای پیشرفتهای روحی ام مفید بوده است دوست دارم آنها را در اختیار خوانندگان محترم و سالکین الی الله قرار دهم تا انشالله آنها هم موفق به کسب کمالات و پیشرفتهای روحی بیشتری شوند.برای شروع به نکاتی از کتاب ملاقات با امام زمان(ع) جلد دوم چاپ قدیم اشاره خواهم کرد.
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت