تبليغاتX
یوسف ثانی



یوسف ثانی

يکي از صفات انساني که بايد سالک الي الله در خود ايجاد کند صفت شکور بودن و قدرداني از اظهار محبت ديگران است، افرادي که محبت ديگران را ارج نمي گذارند و اهميت نمي دهند و خودخواهي شان آنها را به ارزش خدمات ديگران، بي اعتنا کرده، به حيوانات شبيه ترند. آنهايي که شکر مخلوق را نمي کنند شکر خالق را هم نکرده و در حقيقت چون اين روحيه را ندارند شکر خدا را هم نمي کنند.
بنابراين افرادي که مي خواهند، به قرب الي الله نائل گردند، بايد روحيه شکرگذاري و قدرداني از محبت ديگران را در خود ايجاد کنند، زيرا يکي از صفات الهي که در اولياء خدا به خاطر قرب آنها به خدا وجود دارد، شکور بودن است.
اولياء خدا حتي از کفاري که خدمتي به آنها کرده اند تشکر مي کنند و پاداش محبتهاي آنها را مي دهند.
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 12:18 توسط احسان| |

يکي از وسائل توفيق يافتن به ملاقات امام زمان(عليه السلام) عشق و علاقه به آن حضرت است، شما اگر بتوانيد محبت و علاقه تان را نسبت به آن حضرت به قدري که لايق شأن و مقام او است زياد کنيد، قطعا موفق به زيارت آن حضرت مي گرديد. شايد بگوييد ما هر چه محبتمان را نسبت به حضرت ولي عصر ارواحنافداه زياد کنيم باز آن محبت و علاقه لايق مقام والاي آن حضرت نخواهد بود.
من در جواب مي گويم: صحيح است ولي اگر محبت خالص باشد يعني به غير خدا و آن حضرت، به چيز ديگري علاقه اي نباشد و تمام محبتهائي که به ديگران هست در يک جا جمع شود و متوجه خدا و امام زمان(عليه السلام) که مظهر خدا است گردد آنها آن محبت خالص را مي پذيرند که گفته اند:
اگر خواهي آري به کف دامن او         برو دامن از هرچه جز اوست برچين
ولي نبايد شخصي که عاشق است، به خصوص در اين مقام به خاطر عشقي که دارد، از دائره قوانين و احکام اسلام خارج شود، زيرا در اين صورت اگر هم موفق به زيارت ولقاء حضرت ولي عصر ارواحنافداه شود! تنها براي کنترل او و نهي از منکر و بالأخره با لطف زيادي که از آن حضرت توقع است خواهد بود.
نوشته شده در شنبه شانزدهم خرداد 1388ساعت 12:55 توسط احسان| |

دشمنان حضرت بقيةالله ارواحنافداه تا توانسته اند، کوشيده اند که مردم را از ارادت و محبت به آن حضرت بازدارند.
مثلا مطلبي را که بسيار تبليغ کرده اند و حتي گاهي ديده ميشود که بين دوستان هم مذاکره مي گردد، اين است که آن حضرت رحم ندارد و بي دريغ همه را مي کشد و آسيابها از خون علما به راه مي افتد!
يا مي گويند: برو دعا کن که امام زمان(عليه السلام) نيايد و الا اول گردن من و تو را مي زند!
به آنها بايد گفت: مگر آن حضرت جانشين بر حق  رسول اکرم(صلي الله عليه و آله و سلم) که رحمةللعالمين است نيست؟
مکر آن حضرت به پيغمبري که به خطاب انک لعلي خلق عظيم مفتخر است، اقتدا نکرده است؟
مگر ميشود خدايي که رحمن و رحيم و رؤف و مهربان است و رحمتش بر غضبش پيشي گرفته، مظهري داشته باشد که او داراي رحم و عطوفت نباشد؟
اگر آن حضرت(نعوذبالله) اين چنين بود با يک اراده، با يک هجوم و يا لااقل با نيروهاي مخرب اتمي قيام مي فرمودند و همه کفار و ظالمين و فساق را يک دفعه از بين مي بردند، نه آنکه تنها اسلحه اي که در دست دارد شمشير باشد، آن هم زياد از آن استفاده نکند.
به هر حال فکر نمي کنم که شيعه اي وجود داشته باشد و مهرباني و عطوفت حضرت بقيةالله روحي فداه عقيده او نباشد.
حال که چنين است بايد معتقد شد، که يکي از راههاي تقرب روحي با آن حضرت مهرباني و گذشت و اظهار محبت نسبت به مردم است، کسي  که مي خواهد تزکيه نفس کند، بايد از بدخواهي و بغض نسبت به مردم دوري نمايد و کينه دل و انتقام جو و بي گذشت نباشد.
زيرا رسول اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) فرمودند: ارحم ترحم تو به مردم مهربان باش تا مورد رحم و مهرباني خدا قرار گيري چنانکه حضرت ولي عصر(عليه السلام) حتي به مسيحي ها و آنهايي که حضرتش را نمي شناختند به قدري اظهار لطف فرموده اند که انسان در شگفت قرار مي گيرد.

نوشته شده در شنبه نهم خرداد 1388ساعت 12:22 توسط احسان| |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت